46.PPP: Razem ku Jasnej Górze

To bliskość Boga i Matki Najświętszej w drugim człowieku daje taką łaskę nieugiętej chęci aby iść dalej i czuć w sercu radość. Zatroskanie o dzień powszedni odchodzi na plan dalszy, bo to inni pomagają nam w tych trudach i się o nas troszczą. Pozdrawiający pielgrzymów, karmiący, mają ogromny wpływ na poczucie jedności wierzących w Boga. Pozdrawiam serdecznie i żałuję, że mnie tam nie ma .

można powiedzieć, że pomysłowość ludzka nie zna granic. Ale jedno może zadziwiać, zastanawiać i zachwycać - upał 40 stopni, a oni idą, śpiewają i śmieją się. Skąd bierze się ta siła, ta moc, co ich niesie mimo upału, a później burzy z gradem, o której po apelu mówił ks Broński. Co sprawia, że idą z taką pogoda ducha. Jak widać nawet na postojach nie wszyscy zmieszczą się w zacienionych miejscach - ale to nic, nadal jest uśmiech i radość w oczach. Żeby zrozumieć ten fenomen trzeba samemu doświadczyć fizycznego pielgrzymowania, tego trudu, bólu. ale i radości, a zwłaszcza wspólnoty. Dobrze, że gdy już zdrowie nie pozwala, to można chociaż przez transmisję w Faro tv poczuć ten klimat ponownie i łzy z oczy nie raz popłyną. Szczęść Boże kochani pielgrzymi - idźcie dalej z pieśnią na ustach, na szczęście ma być ładna pogoda i mniejszy upał, bo zaczynają się ciężkie etapy, długie, a później górzyste. Niech czuwa nad wami Matka, do której tak uparcie dążycie.